Patron kim?

Tugra cok yaramaz, insani cileden cikaran bir cocuk degil. Hic hakkini yemeyeyim. Ama yine de istedigim kivamda degil otoritem. Biraz da fazla mi abartiyorum bilmiyorum. O da bir cocuk sonucta. Ya da cok mukemmellikyetciyim, ama aslinda mukemmel sekilde mukemmel olmayan bir anneyim.  Zira iki bucuk yasindaki oglum Tugra'ya birsey yaptirmak ya da yaptigi birseye engel olmak icin cebellesiyorum. Bazen gurur meselesi yapiyorum, gereksiz yere sinirleniyorum. Simdilik kendimce gelistirdigim yontemler var.

Vurma sorunu

Cocuk buyutmek ne kadar degisik birseymis meger. Her donem yeni bir seyle karsilasiyoruz. Bu aralar vurma huyu cikti Tugra'da. Gerek bana gerek babasina pata kute girisiveriyor bazen. Oyun zannediyor cogunlukla. Guluyor vururken bize. Bir de eli sert sagolsun, acitmiyor da degil hani.

Bir annenin ikna kabiliyeti

2 yas sendromu dalga dalga kendini gosterirken, artik Tugra'ya bir seyi yaptirmak o kadar kolay olmuyor. Eskiden koydugun yerde duran, gel deyince gelen, aciktin mi diye sormadan mama sandalyesine oturtulup yemegi yedirilen kucuk oglum buyuyor. Artik hersey benim kontrolumde degil. "Ben buyuyorum, benim de isteklerim var" diye bar bar bagiriyor sanki kucuk adam.

Dalga dalga iki yas sendromu

Bu iki yas sendromu nasil birsey henuz anlayamadim. Bir sure gizliyor kendini. Tugra uysal, uyumlu, sorunsuz bir cocuk oluyor. Cok sorunlu oldugundan degil genelde zor bir cocuk degil hakkini yemeyeyim. Sonra bir bakiyorsun birsey oluyor, bizimki isyankar kesiliyor. Sakinligi ve mutlulugu pamuk ipligine bagli oluyor. Kontrolu ele aliyor, o istemeden adim atamiyorum, oyuncagini yerden alip baska yere koysam, "hey sana ne oluyor" der gibi alip geri yere atiyor. O zamanlarda her hareketime dikkat etmek zorunda oluyorum. "Allah simdi kiyameti sokucek" diye odum kopuyor. Isin asli kucuk bir cocuk evde diktator kesiliyor.

Ben ben hep ben!

Tugrisko her gecen gun buyuyor. Buyudukce de degisiyor. 2 gundur bir haller oldu kendisine. Bir tutturma, bir memnuniyetsizlik, bir sinir. Bir de dilinden dusmeyen cumle "Ben yapicam, ben acicam, ben cikicam" vs..Ben artik buyudum demeye calisiyor, kendini ispat etmeye calisiyor kucuk adam. Iki yas sendromuna dogru da uygun adim mars mars ilerliyoruz.

 Simdilik sakinim, bu donemi bekliyorduk zaten merakla. Cok merak etmesek iyiymis tabii :) Boyle durumlarda once sinirleniyorum, sonra kendimi sakinlestiriyorum, sinirlensem, kizsam ben de inatlassam, bir sonuc getirecek mi? Hayir, ustelik Tugra daha da cok direnecek. Dikkatini dagitmaya calisiyorum, sevdigi birseyler veriyorum eline vs. Tabii bendeki bosalmayan sinir sonra baska bir yere bosalmaz umarim :) Zaten siniri gecince tatliligi, sirinligi ile unutturuyor bana herseyi.

Kucuk oglum buyumus de iki yas sendromuna da girmis, aman da aman :)

Evdeki diktator degil evdeki diplomat olmak

Cocuk gelisimi uzerine cok fazla kitap okudugum soylenemez. Simdiye kadar sadece iki kitap okudum. Birisi Harvey Karp'in "Mahallenin En Mutlu Yumurcagi" adli kitabi, digeri ise hala okumakta oldugum Leyla Navaro'nun "Beni Duyuyor musun?" adli kitabi.

Karp'in kitabi 1-4 yas arasi cocuklarin, bizlerden nasil farkli dusundukleri ve onlarla nasil iletisim kurmamiz gerektigi uzerine. Iki yas sendromu ile mucadele yontemlerinden de bahsediyor. Navaro'nun kitabi ise genel olarak cocuklarla iletisim yontemlerinden.